Piše: Admir Lisica
Nezvanične predizborne kampanje u Francuskoj, Sloveniji, Mađarskoj i Srbiji čine se kao takmičenje za titulu najvećeg desničara i islamofoba, što pokazuje trenutno stanje svijesti među glasačima u navedenim zemljama.
Naime, radikalnom retorikom kandidati se nastoje dopasti desničarskom biračkom tijelu koje u ovim zemljama preovladava, uz izuzetak Slovenije, u kojoj postoji ozbiljna proevropska alternativa.
Peter Marki Zay, kandidat mađarske opozicije u intervjuu za Politico.eu istakao je da sebe smatra većim konzervativcem od Orbanovog Fidesza, jer je svjestan da iako ima podrušku šest "šarenih" stranaka, desničarski glasovi donose prevagu.
U Francuskoj je na sceni neka vrsta "festivala radikalnih ideja" pa tako radikalna Marine Le Pen, izgleda umjerena u odnosu na primjerice desnog radikalnog islamofoba Erica Zammoura, koji zagovara opasnu ideju "Velike zamjene", a koja podrazumjeva širenje straha od zamjene katoličkog stanovništva migrantima muslimanima.
Kada se analiziraju njihovi koncepti, onda Macron koji je na izvještaju o Islamofobiji završio na naslovnici, izgleda najumjereniji. Janša nastoji kopirati retoriku prijatelja Orbana, uzdajući se u to kao siguran put do nove pobjede, ali mu proevropski Robert Golob može pomrsiti račune.
Od srbijanske opozicije se očekivalo da će nakon nelogičnog bojkota, ovoga puta u punoj snazi nastupiti sa proevropskim kandidatom, ali to se ipak nije desilo jer su se srbijanski opozicionari odlučili za desničara Ponoša, koji hvali presuđenog ratnog zločinca Mladića.
Ovaj krati presjek pokazuje kako desne ideje preovladavaju među značajnim dijelom Evrope, stoga ne treba čuditi što ne žele shvatiti situaciju u Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori i u konačnici Ukrajini.
