U javnom i političkom diskursu vlasti u Rs i Srbiji, kako upozoravaju brojni historičari i analitičari, sve češće se briše jasna razlika između antifašističkog pokreta i snaga koje su tokom rata sarađivale sa okupatorima.
Aktuelne politike Rs i Republike Srbije posljednjih godina sve češće izazivaju kritike zbog pokušaja izjednačavanja partizana i četnika, odnosno dvije potpuno suprotstavljene ideologije i pokreta iz Drugog svjetskog rata.
U javnom i političkom diskursu vlasti u Rs i Srbiji, kako upozoravaju brojni historičari i analitičari, sve češće se briše jasna razlika između antifašističkog pokreta i snaga koje su tokom rata sarađivale sa okupatorima.
Partizanski pokret predvođen Josipom Brozom Titom bio je dio široke antifašističke koalicije i sarađivao je sa saveznicima i sa zapada i sa istoka, uključujući Sovjetski Savez. S druge strane, četnički pokret Draže Mihailovića ostao je upamćen po saradnji sa fašističkim, nacističkim i kvislinškim snagama na prostoru bivše Jugoslavije.
Dok su partizani bili na strani pobjednika u Drugom svjetskom ratu, četnici su 1945. godine zajedno sa njemačkim i ustaškim snagama napuštali teritoriju Jugoslavije. Uprkos tome, danas se u dijelu političkog prostora bivše države sve češće pokušava predstaviti da su oba pokreta imala jednaku historijsku ulogu.
Posebno se problematičnim ocjenjuje činjenica da četnički pokreti i organizacije u gradovima poput Višegrada, Bileće ili Prijedora ne obilježavaju 9. maj – Dan pobjede nad fašizmom, iako je taj datum neradni dan u Rs. Istovremeno, iz javnog prostora u Banjoj Luci gotovo su nestali simboli partizanskog pokreta poput petokrake i lika Josipa Broza Tita, dok su rehabilitovani četnički simboli i lik Draže Mihailovića.
Kritike su upućene i predsjedniku Rs Miloradu Dodiku, koji iz Moskve optužuje zapadnu Evropu za revizionizam, dok istovremeno održava bliske veze sa organizacijama i političkim strukturama koje afirmišu četničku ideologiju.
Pitanje koje se sve češće postavlja jeste – ko zapravo provodi historijski revizionizam na prostoru bivše SFRJ?
Analitičari smatraju da obilježavanje 9. maja u Moskvi odavno više nema isključivo antifašistički karakter, posebno zbog odnosa savremene ruske politike prema evropskim ekstremno desnim pokretima. Ukazuje se i na činjenicu da Moskva otvoreno podržava političke aktere koji sarađuju sa evropskim neofašističkim i neonacističkim partijama.
Zbog svega toga, sve su glasnija upozorenja da se pod plaštom „borbe protiv revizionizma“ zapravo pokušava izvršiti reinterpretacija historije Drugog svjetskog rata i rehabilitacija pokreta koji su bili na strani poraženih sila.
