"A što se tiče Bosne i Hercegovine, kao da joj nisu dovoljna unutrašnja previranja, pa bi Putin i njegova administracija da nam pomognu iz dna duše".
Piše: Hamza Višća
Putin je
okupiran historijom, i to ne samo onom komunističkom, nego i historijom carske
Rusije, o tome nas je prvi obavijestio, početkom ovog mjeseca gospodin Macron,
predsjednik Francuske.
Ministrica
vanjskih poslova, Ujedinjenog kraljevstva Liz Truss, je upravo pojasnila, u kom
pravcu idu te Putinove vizije i namjere. I nema tu ništa čudno, ni
spektakularno, da bi Putin rado vidio Estoniju i Latviju, ovoga puta unutar
Rusije, a ne Sovjetskog Saveza, kao što bi tom povratku Ruskog carstva godila
Ukrajina, Moldavija i Gruzija. Da ne spominjem Bjelorusiju, ona je i varena i
pečena za ujedinjenje.
Ništa
slabija nije želja da se ima kopneni izlaz na toplo more, odnosno Mediteran.
Ako ne može luka Bar, jer sa Crnogorcima je propao posao, može Albanija. Mada,
tu baš treba biti oprezan, i Albanija je NATO članica, a ne treba smetnuti s
uma da je Albanija i kad nije bila članica, imala privilegiju da je na njen
poziv za pomoć, jer je ugrožena, reagirao NATO.
Iznenadna
sklonost Milanovića, predsjednika susjedne nam Hrvatske, ka Moskvi, pa i već
poznato očijukanje Janše (Slovenija) i Orbana (Mađarska), nude svakako drukčiju
perspektivu.
Teško da bi
NATO i EU članice dale gostoprimstvo Ruskoj floti, ali bi mogli situaciju na
Balkanu učiniti povoljnijom za Putinove snove i namjere.
Srbija je,
nema sumnje, igrač na zapadnom Balkanu, na kojeg Putin računa, ali i tu su neke
stvari upitne. Sa Rusijom koketiraju i pozicija i opozicija naših komšija, ali
nisam baš siguran da bi objeručke utrčali u zagrljaj. Možda bi politički
lideri, nadajući se da u autoritarnom režimu neće biti lustracije, revnosnije
na tome radili, ali mladi, koji su ipak okrenuti na Zapad, teško da mogu
zamisliti sebe u rigidnijem sistemu od onog u kojem sada žive. Na kraju
krajeva, samo beogradski tajkuni imaju prođu u Moskvi, svi ostali su vjerni
euru i dolarima. Uz to, mislim da proevropska, građanska opcija u Srbiji bi
imala šta da kaže i pokrene.
A što se
tiče Bosne i Hercegovine, kao da joj nisu dovoljna unutrašnja previranja, pa bi
Putin i njegova administracija da nam pomognu iz dna duše. Tako bi vrlo rado
podržali gradnju aerodroma u Trebinju, ponudili i humanitarni centar i šta sve
ne. U trbuhu Evropske unije i Sjeverno-atlanskog saveza imati vlastitu
infrastrukturu je unosan biznis. A može i biti korisno na novoj šahovskoj,
geopolitičkoj ploči.
Ipak,
mislim da su ovi snovi o uspostavi carske Rusije, pa i veće nego što je
historijski bila, na dugu štapu.
Živi bili,
pa vidjeli.
