Želi li Putin zapadni Balkan?

Piše: Hamza Višća

Putin je okupiran historijom, i to ne samo onom komunističkom, nego i historijom carske Rusije, o tome nas je prvi obavijestio, početkom ovog mjeseca gospodin Macron, predsjednik Francuske.

Ministrica vanjskih poslova, Ujedinjenog kraljevstva Liz Truss, je upravo pojasnila, u kom pravcu idu te Putinove vizije i namjere. I nema tu ništa čudno, ni spektakularno, da bi Putin rado vidio Estoniju i Latviju, ovoga puta unutar Rusije, a ne Sovjetskog Saveza, kao što bi tom povratku Ruskog carstva godila Ukrajina, Moldavija i Gruzija. Da ne spominjem Bjelorusiju, ona je i varena i pečena za ujedinjenje.

Ništa slabija nije želja da se ima kopneni izlaz na toplo more, odnosno Mediteran. Ako ne može luka Bar, jer sa Crnogorcima je propao posao, može Albanija. Mada, tu baš treba biti oprezan, i Albanija je NATO članica, a ne treba smetnuti s uma da je Albanija i kad nije bila članica, imala privilegiju da je na njen poziv za pomoć, jer je ugrožena, reagirao NATO.

Iznenadna sklonost Milanovića, predsjednika susjedne nam Hrvatske, ka Moskvi, pa i već poznato očijukanje Janše (Slovenija) i Orbana (Mađarska), nude svakako drukčiju perspektivu.

Teško da bi NATO i EU članice dale gostoprimstvo Ruskoj floti, ali bi mogli situaciju na Balkanu učiniti povoljnijom za Putinove snove i namjere.

Srbija je, nema sumnje, igrač na zapadnom Balkanu, na kojeg Putin računa, ali i tu su neke stvari upitne. Sa Rusijom koketiraju i pozicija i opozicija naših komšija, ali nisam baš siguran da bi objeručke utrčali u zagrljaj. Možda bi politički lideri, nadajući se da u autoritarnom režimu neće biti lustracije, revnosnije na tome radili, ali mladi, koji su ipak okrenuti na Zapad, teško da mogu zamisliti sebe u rigidnijem sistemu od onog u kojem sada žive. Na kraju krajeva, samo beogradski tajkuni imaju prođu u Moskvi, svi ostali su vjerni euru i dolarima. Uz to, mislim da proevropska, građanska opcija u Srbiji bi imala šta da kaže i pokrene.

A što se tiče Bosne i Hercegovine, kao da joj nisu dovoljna unutrašnja previranja, pa bi Putin i njegova administracija da nam pomognu iz dna duše. Tako bi vrlo rado podržali gradnju aerodroma u Trebinju, ponudili i humanitarni centar i šta sve ne. U trbuhu Evropske unije i Sjeverno-atlanskog saveza imati vlastitu infrastrukturu je unosan biznis. A može i biti korisno na novoj šahovskoj, geopolitičkoj ploči.

Ipak, mislim da su ovi snovi o uspostavi carske Rusije, pa i veće nego što je historijski bila, na dugu štapu.

Živi bili, pa vidjeli.