Piše: Vuk Drašković
Devetog marta 1991, u temeljima svojim tresla se država Jugoslavija, a pucnji u Hrvatskoj najavljivali su tragediju svih u velikoj zemlji od Alpa skoro do Soluna.
Gde smo danas, 32 godine kasnije?
Slovenija i Hrvatska su članice EU i NATO alijanse. U NATO savezu su i Crna Gora i Makedonija, a EU je i njima strateški cilj. Pola BiH želi i u EU i u NATO, a druga polovina (Republika Srpska) to neće.
A gde je Srbija, najveća država u negdašnjoj jugoslovenskoj federaciji?
Srbija još ne zna ni gde su joj državne granice. Antinatovske, antiameričke i antizapadne strasti ubedljive većine njenih građana možda su i veće nego u Severnoj Koreji ili Iranu. Podrška zločinu nad Ukrajinom manja je u Rusiji nego u Srbiji.
Kada je i kako započet istorijski i civilizacijski sunovrat pobedničkog naroda koji je bio stožerni tvorac Jugoslavije 1918. i miljenik demokratskog sveta?
Devetomartovska pobuna 1991. detektovala je vinovnike tragedije. Srpski pokret obnove, tada vodeća stranka opozicije, sazvao je Devetog marta 1991. demonstracije za oslobađanje TV Beograd, TV Bastilje, glavne propagandne trovačnice srpskog naroda, fabriku ratnohušačke histerije, podrumske mržnje i neistina o zbivanjima u državi.
A nedeljnik Srpska reč pucao je u srce režima Slobodana Miloševića. U tesktu Šta hoće generali, razotkriveno je da su, u tajnom dogovoru sa maršalima i generalima KGB i Sovjetske armije, koji su pripremali puč protiv Mihaila Gorbačova i njegove glasnosti i perestrojke, generali JNA i Udbe, iz vojnih magacina u Rusiji i Ukrajini, naoružavali Tuđmanove paravojne formacije, a istovremeno iz svojih skladišta delili oružje Srbima u Hrvatskoj.
Režirali su rat, da bi, kad staljinisti povrate vlast u Moskvi, pozvali Crvenu armiju da ugasi taj rat i uspostavi poredak kakav je bio pre 1948, pre raskida bratstva sa Staljinom!
Miloševićeva supruga je bila glavni ideolog ove krvave zavere. Srpska reč je, na naslovnoj strani, objavila njenu fotografiju sa impresivnim Staljinovim brkovima!
Ti brkovi i tekst Šta hoće generali bili su udarni razlog podivljalog besa zaverenika za restaljinizaciju države. Devetog marta, na goloruke demonstrante na beogradskom Trgu republike, Trgu slobode, uputili su više od deset hiljada policajaca, oklopne transportere, vodene topove, polubojne otrove, konjicu, dresirane pse, a uveče i tenkove JNA.
Neočekivani i spartanski otpor pobunjenika pokrenuo je i studente, zatresla se sva Srbija.
TV Bastilja biva oslobođena, svi pohapšeni demonstranti pušteni su iz zatvora, ministar policije podnosi ostavku, propada i plan Slobodana Miloševića da staljinistički generali JNA zavedu vojnu upravu nad Jugoslavijom!
Deveti mart je otvorio kapije velike nade. Svih petnaest članica tadašnje Evropske zajednice saopštavaju da jugoslovenska federacija mora da opstane i da niko neće priznati najavljene secesije Slovenije i Hrvatske.
Američki državni sekretar Džejms Bejker stiže u Beograd da „moli, podmićuje i preti“, kao je sâm izjavio. Nudi poklon od pet milijardi dolara za brzo uspostavljanje demokratskih institucija u državi.
