Sanela Sprečić, koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini kao dvadesetogodišnjakinja napustila rodnu zemlju, danas je direktorica programa za višejezične učenike u javnim školama Kentvuda, u američkoj saveznoj državi Mičigen. Njenu životnu priču i profesionalne uspjehe predstavio je Univerzitet Western Michigan, na kojem je završila magistarski studij i nastavila doktorsko obrazovanje.
Sprečić je odrasla u gradu na istočnoj granici Bosne i Hercegovine, koji je tokom rata bio izložen napadima srpskih snaga. Zbog ratnih okolnosti porodica je odlučila da je, zajedno s mlađim rođakom, pošalje u Njemačku, gdje su imali rodbinu.
Kako se prisjetila u razgovoru za univerzitetsku publikaciju, na put je krenula s približno 200 njemačkih maraka, jednom torbom i rođakom koji je također ponio samo najnužnije stvari. Putovanje je bilo neizvjesno, a pokušaj prelaska preko Hrvatske dodatno su otežale administrativne prepreke i veliki broj izbjeglica.
Nakon dvije sedmice čekanja na potrebne dokumente, uz pomoć ljudi koje je upoznala tokom putovanja uspjela je stići do Njemačke.
U izbjeglištvu se suočila s problemima karakterističnim za ljude koji su prisiljeni napustiti domovinu. Željela je nastaviti obrazovanje, ali joj to zbog izbjegličkog statusa nije bilo omogućeno. Pohađala je kurseve njemačkog jezika, bavila se rukometom i uz podršku saigračica pronalazila posao i rješavala administrativne probleme.
U Njemačkoj joj se kasnije pridružio i budući suprug, s kojim je bila u vezi još tokom rata u BiH.
Po završetku rata odlučili su nastaviti život izvan Evrope. Iako su dobili mogućnost preseljenja u Australiju, Kanadu i Sjedinjene Američke Države, izabrali su SAD i nastanili se na području Grand Rapidsa u Mičigenu.
Prve godine bile su obilježene prilagođavanjem novom društvu i traženjem zaposlenja. Sprečić je istakla da je jedan od najvećih izazova za doseljenike činjenica da njihovo prethodno obrazovanje, sposobnosti i iskustvo često nisu prepoznati.
Važnu ulogu u njenom profesionalnom početku odigrala je bosanskohercegovačka zajednica u Grand Rapidsu. Zahvaljujući poznanstvu unutar zajednice dobila je priliku za razgovor u srednjoj školi Ist Kentvud, gdje je odmah zaposlena kao dvojezična asistentica.
U tom periodu škola je primala veliki broj učenika iz bosanskohercegovačkih izbjegličkih porodica, kojima je bila potrebna pomoć u savladavanju engleskog jezika i prilagođavanju američkom obrazovnom sistemu.
Nastavnici s kojima je radila ohrabrili su je da nastavi školovanje. Uz redovan posao i porodične obaveze pohađala je večernju nastavu, često od 18.30 do 22.30 sati, nakon što bi radni dan završila u 15 sati.
Stekla je fakultetsku diplomu, deset godina radila kao nastavnica u osnovnoškolskom obrazovanju i obrazovna savjetnica, a potom se usmjerila na rukovođenje obrazovnim programima.
Na Univerzitetu Western Michigan magistrirala je 2013. godine, a potom upisala doktorski studij iz oblasti obrazovanja i liderstva.
Kada je 1998. godine počela raditi u školskom okrugu Kentvud, prema njenim riječima, bilo je približno 600 učenika kojima engleski nije bio maternji jezik. S rastom broja učenika iz doseljeničkih porodica povećavala se i potreba za posebnim obrazovnim programima.
Sprečić posljednjih osam godina rukovodi programima za višejezične učenike, a sistem koji je pomogla razviti danas obuhvata više od 2.700 djece.
U okviru doktorskog istraživanja bavi se efikasnošću zajedničkog rada nastavnika u nastavi engleskog jezika i utjecajem takvog pristupa na jezički i akademski razvoj učenika.
Sarađivala je s univerzitetskim profesorima Hsiao-Chin Kuo i Selena Protacio na naučnim radovima o obrazovanju učenika kojima engleski nije maternji jezik.
Za rezultate u obrazovanju i povezivanje naučnih istraživanja s praktičnim radom dobila je priznanje Rising Star Doctoral Award, koje dodjeljuje Fakultet obrazovanja i humanog razvoja Univerziteta Western Michigan.
Njena doktorska mentorica Selena Protacio posebno je istakla primjenu univerzitetskih istraživanja u školskom sistemu Kentvuda, uključujući reorganizaciju programa od predškolskog obrazovanja do završetka srednje škole.
Sprečić naglašava da vlastito izbjegličko iskustvo snažno utječe na njen odnos prema učenicima i njihovim porodicama. Posebno razumije položaj roditelja koji su u domovinama imali razvijene profesionalne karijere, a nakon preseljenja u SAD morali početi iznova.
Za razliku od iskustva iz Njemačke, gdje je, kako navodi, bila ukorena zbog govorenja maternjeg jezika, u školama Kentvuda nastoji osigurati okruženje u kojem učenici i nastavnici mogu slobodno komunicirati na svojim jezicima.
Njen rad prepoznat je i izvan univerziteta. Okrug Kent u Mičigenu još je u januaru 2024. predstavio Sprečić kao istaknutu članicu lokalne zajednice zbog njenog dugogodišnjeg angažmana u obrazovanju djece iz imigrantskih i izbjegličkih porodica.
Sprečić je u razgovoru za Univerzitet Western Michigan govorila i o podršci porodice. Njen otac preminuo je prošle godine, a među članovima porodice koji nastavljaju obrazovanje je i kćerka, koja je na četvrtoj godini medicinskog fakulteta.
