Nakon teksta Muamera Bećirovića objavljenog 13. avgusta u Berliner cajtungu, isti list sada objavljuje i reakciju Saše Dinića, ministra savjetnika u ambasadi Srbije u Berlinu. On, između ostalog, piše:
„Uz svo dužno poštovanje slobode štampe i izražavanja, posebno za liberalne novine kao što je ’Berliner cajtung’, moram da priznam da su izjave i zahtjevi u tom članku, koje se pozivaju na strategiju staru više od sto godina i koja je dovela do prvog velikog uništenja Evrope u prošlom vijeku, sa milionima žrtava, u meni samo izazvali strah i zabrinutost."
Muamer Bećirović, istraživač istorije diplomatije, kao i međunarodne politike, u svom tekstu je, naime, napisao da je „habsburška balkanska strategija“ iz 1910. podrazumijevala slijedeće: „Da bi se Beograd uravnotežio, Sarajevo je trebalo čvršće vezati za austrijski Zagreb. Trebalo je da te dvije zemlje zajedno okončaju srpske hegemonističke ideje i da osnaže austrijsku hegemoniju u regionu.“ Prema Bećiroviću, „njemačka strategija za Balkan morala bi da se zasniva na toj istoriji, zato što se strateška situacija na Balkanu gotovo i nije promijenila za više od sto godina.“
Predstavnik ambasade Srbije Saša Dinić sa svoje strane ocjenjuje da bi „stvaranje hrvatsko-bosanske protivteže radi trajnog uravnoteženja Srbije na Balkanu, kako autor predlaže, predstavljalo čistu prijetnju za region i njegovu stabilnost, i osudilo na propast svaki napor da se region ekonomski poveže. Takvo grupisanje 'jedan protiv drugog' je opasno. Potrebna nam je saradnja 'jedan sa drugim'", ukazuje Dinić i naglašava: „Prijedlozi autora takođe su protivni ciljevima i prioritetima 'Berlinskog procesa' koji je pokrenut u Njemačkoj.“
Bećirović je u svom tekstu naveo i da „jedina država koja bi mogla da uvede red na Balkanu i trajno obezbijedi sopstvene strateške interese u regionu jeste Njemačka. Ona je daleko najvažniji trgovinski partner Hrvatske, Bosne i Srbije, a i geografski je udaljena svega nekoliko stotina kilometara.“ Njegova teza je da je „potrebna moć, njemačka moć, da se uvede red na Balkan. Sve ostalo je kratkoročno, srednjoročno i dugoročno osuđeno na propast.“
Dinić na to odgovara: „U jednom je autor u pravu: Njemačka može da učini više za Zapadni Balkan. Takođe vjerujemo da Njemačka može da preuzme još važniju ulogu u regionu, tako što će tamo podsticati ekonomsku saradnju, tako što će jasnom perspektivom za pristupanje podržati evropske integracije, a pored toga, i tako što će odnose u regionu i sopstveni angažman u njemu, podsticati i sprovoditi u skladu sa Poveljom UN i međunarodnim pravom.“
„Stabilnost i saradnja u regionu Zapadnog Balkana", zaključuje Dinić, „za Srbiju su od istog značaja kao što su stabilnost i saradnja u Evropi za Njemačku. Srbija jeste i ostaće pouzdan partner Njemačkoj. Tim partnerstvom može se postići više nego sankcijama, vojnicima, nemirima i nestabilnošću.“
