U intervjuu za portal 6yuka.com, ekonomista Igor Gavran otvoreno govori o stanju bosanskohercegovačke ekonomije, rastu koji ne donosi ništa osim većih troškova života i političkim motivacijama koje određuju ekonomsku politiku.
U 2025. godini BiH bilježi umjeren rast i formalnu makroekonomsku stabilnost, ali istovremeno svjedočimo gotovo potpunom izostanku suštinskih reformi i rastu političkih blokada. „Čak ni ovi pokazatelji nisu suštinski pozitivni kada se analizira njihovo stvarno značenje. Stopa rasta, iako statistički pozitivna, preniska je da bismo nadoknadili višedecenijsko zaostajanje za razvijenim ekonomijama. Ključni faktori i ovako niskog rasta nisu razvojni i strateški, nego uglavnom riječ o rastu potrošnje i privrednoj stagnaciji“, kaže Gavran.
Makroekonomska stabilnost – samo floskula?
„Još je problematičnija ocjena o makroekonomskoj stabilnosti, koja se decenijama plasira kao pozitivna karakteristika naše ekonomije. U stvarnosti, kontinuirano ostvarujemo ogroman deficit tekućeg računa, posebno vanjskotrgovinski deficit. Valutna stabilnost nije rezultat uspješne monetarne politike, nego fiksnog kursa i sistema valutnog odbora“, ističe Gavran.
On ironično dodaje: „Najstabilnije stanje svakog živog organizma je smrt – ne može se promijeniti, ali to nije stabilnost kojoj treba težiti. Ni ovakvi pokazatelji nisu održivi u sistemu kakav imamo; neminovno je njihovo pogoršanje.“
Inflacija, životni standard i politički interesi
Gavran upozorava da inflacija jeste „pod kontrolom“ samo statistički: „Veliki broj građana osjeća pad realnog životnog standarda, posebno kroz cijene hrane, stanovanja i osnovnih usluga. Cijene su djelomično utemeljene na stvarnim troškovima, a većim dijelom su nerealne i omogućavaju ostvarivanje ekstraprofita.“
