Ovogodišnje ljeto u Bosni i Hercegovini obilježili su međusobno povezani klimatski ekstremi, tj. iznadprosječno visoke temperature, dugotrajni toplotni valovi, nedostatak padavina, suša, niski vodostaji te učestali i intenzivni šumski požari.
Ljeto 2026. bilo je među najtoplijim od početka mjerenja. U Mostaru i Bihaću zabilježeno je najtoplije ljeto ikada, dok je u Gradačcu, Livnu, Tuzli, Bugojnu i na Ivan-sedlu bilo drugo najtoplije. Sarajevo i Sanski Most imali su treće najtoplije ljeto, navodi se u klimatskoj analizi Federalnog hidrometeorološkog zavoda (FHMZ).
Srednja sezonska temperatura zraka, u periodu od 1. juna do 31. augusta, kretala se od 18,5 stepeni Celzijusa na Ivan-sedlu do 28,7 stepeni u Mostaru.
U odnosu na referentni period 1991–2020. godine, temperature su bile više od prosjeka za 1,7 stepeni na Ivan-sedlu do 3,4 stepena u Gradačcu. Najizraženija odstupanja zabilježena su u augustu, kada su srednje temperature na pojedinim područjima bile i do pet stepeni više od prosjeka.
Prema raspodjeli percentila, ljeto je bilo ekstremno toplo u Mostaru i Bihaću, dok je vrlo toplo bilo u Sarajevu, Sanskom Mostu, Tuzli, Zenici, Livnu i Gradačcu.
U Mostaru je sezonsko odstupanje temperature iznosilo 3,3 stepena, a u Bihaću 3,1 stepen, zbog čega su ove dvije meteorološke stanice svrstane u kategoriju ekstremno toplog ljeta.
Ekstremne temperature potvrđuje i broj toplih i vrućih dana. U Mostaru je tokom ljeta zabilježeno čak 87 dana s maksimalnom temperaturom od najmanje 30 stepeni, dok je dugoročni prosjek za period 1961–1990. godine iznosio 50 takvih dana.
U Sarajevu je zabilježeno 47 vrućih dana, gotovo četiri puta više od prosjeka od 12 dana. Mostar je imao ukupno 92 topla i 87 vrućih dana, Sarajevo 79 toplih i 47 vrućih, a Tuzla 84 topla i 60 vrućih dana.
