Njegova izjava iz svojevremenog intervjua za beogradsku Politiku kada je rekao da “u svom srcu gaji posebno osjećanje za Srbiju” zahtjeva barem jasno pojašnjenje.
Italijanski diplomata Antonio Zanardi Landi dobio je nominaciju Italije za poziciju novog visokog predstavnika u Bosni i Hercegovini, u trenutku kada međunarodna zajednica ulazi u osjetljivu fazu redefiniranja politike prema BiH i zapadnom Balkanu.
Njegovo ime posljednjih sedmica pojavljivalo se u diplomatskim i medijskim krugovima kao glavni favorit za nasljednika Christiana Schmidta. Nakon niza peripetija, evropske države su 'klepnule ušima' i njegovo ime upućeno je Upravnom odboru Vijeća za implementaciju mira ( SB PIC).
Ukoliko sve bude po planu, a nema indicija da bi se nesto promijenilo, na sjednici ovog tijela na nivou zvaničnika većih od ambasadora u Sarajevu 3. i 4. juna odluka bi formalno mogla biti potvrđena.
A ko je on?
Antonio Zanardi Landi rođen je 1950. godine u Udinama, diplomirao je pravo na Univerzitetu u Padovi, a diplomatsku karijeru započeo je krajem sedamdesetih godina. Bio je prvi Italijan koji je pohađao prestižnu francusku školu ENA u Parizu, instituciju kroz koju su prošli brojni evropski državnici i diplomate.
Tokom višedecenijske karijere službovao je u Otavi, Teheranu, Londonu i Vatikanu, ali su politički najvažniji njegovi mandati u Srbiji i Rusiji. Od 2004. do 2006. bio je ambasador Italije u tadašnjoj državnoj zajednici Srbije i Crne Gore, dok je od 2010. do 2013. obavljao funkciju ambasadora u Ruskoj Federaciji i Turkmenistanu.
Nakon toga postao je diplomatski savjetnik predsjednika Italije, a danas obavlja funkciju ambasadora Suverenog malteškog reda pri Svetoj Stolici.
Upravo njegovi angažmani u Beogradu i Moskvi izazivaju najveću pažnju u BiH i regionu. Landi godinama važi za diplomatu sa snažnim vezama u srbijanskim političkim krugovima, a dodatnu pažnju izazvala je i njegova izjava iz svojevremenog intervjua za beogradsku Politiku kada je rekao da “u svom srcu gaji posebno osjećanje za Srbiju”, dodajući da je oduvijek vjerovao da Srbija ima važnu ulogu u Evropi.
Analitičari smatraju da bi upravo zbog takvog profila mogao biti prihvatljiviji vlastima u Rs, ali i Moskvi, koje su posljednjih godina bile izrazito kritične prema Christianu Schmidtu i korištenju bonskih ovlasti.
Kada je riječ o Bosni i Hercegovini, Landi se do sada nije javno profilirao kroz oštre političke stavove, ali njegovi posljednji intervjui ukazuju na zagovaranje smanjenog međunarodnog intervencionizma i veće odgovornosti domaćih političkih aktera. U diplomatskim krugovima to se tumači kao podrška konceptu “lokalnog vlasništva”, odnosno postepenom smanjenju direktne uloge OHR-a u političkim procesima.
Istovremeno, Landi upozorava i na promjene američke politike prema Evropi i Balkanu, tvrdeći da se Vašington značajno udaljava od pristupa koji je dominirao nakon Dejtona.
Njegovi stavovi o zapadnom Balkanu uglavnom se kreću u okviru podrške evropskim integracijama regiona, ali uz insistiranje na političkom realizmu, dijalogu i većem angažmanu evropskih država u odnosu na američku dominaciju iz prethodnih decenija.
Kada je riječ o Rusiji i ratu u Ukrajini, Landi nije poznat po otvoreno proruskim izjavama, ali se smatra diplomatom koji zagovara komunikaciju s Moskvom i održavanje diplomatskih kanala, što dio evropskih analitičara vidi kao potencijalno problematično u sadašnjim geopolitičkim okolnostima.
Njegovo imenovanje moglo bi označiti i širu promjenu međunarodne politike prema BiH — manje nametanja odluka i direktnih intervencija, a više političkog posredovanja i pritiska na domaće aktere da sami postižu dogovore.
