U tom kontekstu, posebno je odjeknulo prisustvo pripadnika Armije Republike Bosne i Hercegovine, koji su na paradi predstavljali zemlju koja je u tom trenutku vodila odbrambeni rat za svoj opstanak, međunarodno priznanje i teritorijalni integritet.
Na današnji dan 1995. godine, Bosna i Hercegovina je, u jeku rata i diplomatskih borbi za međunarodno priznanje i političku afirmaciju, zabilježila jedan od svojih najsnažnijih simboličkih trenutaka na međunarodnoj sceni.
Tokom velike vojne parade povodom Dana pobjede nad fašizmom, održane u Parizu, delegacija Republike Bosne i Hercegovine dobila je poziv da učestvuje u ceremoniji koja je okupljala predstavnike država i vojnih formacija koje su se kroz historiju i savremene interpretacije svrstale na stranu antifašističke borbe.
U tom kontekstu, posebno je odjeknulo prisustvo pripadnika Armije Republike Bosne i Hercegovine, koji su na paradi predstavljali zemlju koja je u tom trenutku vodila odbrambeni rat za svoj opstanak, međunarodno priznanje i teritorijalni integritet.
Najprepoznatljiviji trenutak tog dana ostala je scena u kojoj je komandant 1. mostarske brigade Armije RBiH Semir Drljević “Lovac” nosio zastavu Republike Bosne i Hercegovine, čime je, u simboličkom i političkom smislu, državna zastava BiH postavljena u red međunarodno priznatih antifašističkih simbola na događaju globalnog značaja.
Ovaj čin imao je višestruku političku i diplomatsku težinu. U trenutku kada je Bosna i Hercegovina tražila svoje mjesto u međunarodnom poretku, poziv Armiji RBiH da učestvuje na ovakvoj manifestaciji interpretiran je kao dodatna potvrda njene državnosti i legitimiteta njenih institucija, ali i kao priznanje njenoj borbi u ratnim okolnostima.
Učestvovanje delegacije Armije RBiH na paradi u Parizu posmatrano je i kroz širi historijski okvir, u kojem su se antifašističke vrijednosti Drugog svjetskog rata koristile kao referentna tačka za pozicioniranje savremenih političkih i vojnih aktera. U tom smislu, prisustvo bosanskohercegovačkih predstavnika imalo je i snažnu simboličku poruku o kontinuitetu antifašističke tradicije u Evropi.
Posebnu težinu ovom događaju daje i činjenica da su se u istom periodu na terenu vodile intenzivne borbe, a Bosna i Hercegovina bila suočena s dubokom političkom i vojnom krizom. Upravo zbog toga, pojavljivanje državne zastave BiH u Parizu doživljeno je kao snažan diplomatski signal i kao vid međunarodnog priznanja njenog suvereniteta u izuzetno složenim okolnostima.
Istovremeno, ovaj događaj se u domaćoj javnosti često interpretira i kao potvrda uloge Mostara i njegovih branilaca u širem kontekstu odbrane države. Posebno se naglašava doprinos jedinica iz tog grada, koje su djelovale u izuzetno teškim ratnim uslovima, a koje su, prema tim interpretacijama, uspjele očuvati vojnu strukturu i politički kontinuitet odbrane Bosne i Hercegovine.
U širem simboličkom smislu, isticanje zastave Republike Bosne i Hercegovine na jednoj od najvažnijih evropskih ceremonija posvećenih borbi protiv fašizma ostaje upamćeno kao trenutak u kojem je, makar na jedan dan, ratna realnost Bosne i Hercegovine dobila međunarodni okvir u kojem se njena borba posmatrala kroz prizmu šire historijske antifašističke tradicije.
