Bahmut, Avdijevka, Robotino – već mjesecima se spominju ista mjesta kada je riječ o borbama između ukrajinskih i ruskih snaga. Borbe su teške, navode se veliki gubici.
Skoro da je zaustavljena ukrajinska kontraofanziva koja je sa velikim očekivanjima pokrenuta u junu.
Najuspješniji proboj ukrajinskih snaga na cijelom frontu desio se kod Robotina, i tu prodor iznosi 17 kilometara.
General Valerij Zalužni, glavnokomandujući ukrajinskih trupa, upozorio je u tekstu za magazin Ekonomist na mogućnost od „rata iscrpljivanja“ koji bi „mogao da se razvuče godinama“, prenosi Deutsche Welle.
Statično frontovsko ratovanje
Linija fronta između ukrajinskih i ruskih snaga dugačka je 1.000 kilometara. Pokušaji proboja su se prethodnih mjeseci dešavali samo u pojedinim dijelovima fronta.
Široka minska polja i duboki rovovi, razoreni putevi i mostovi uz podršku sopstvene artiljerije koja se nalazi dublje u pozadini, skoro da su učinili nemogućim proboj protivničkih linija odbrane. Svaki pokušaj skoro automatski povlači ogromne gubitke strane koja napada.
To „zamrzavanje“ linije fronta je tipično za takozvani pozicioni, statični rat, kojeg još nazivaju frontovskim ili rovovskim ratom.
Za razliku od „dinamičnog ratovanja“ koje podrazumijeva brze prodore jedne strane, ovdje se sve koncentriše na odbranu sopstvenih položaja.
I britansko Ministarstvo odbrane u svojoj redovnoj procijeni ratnih zbivanja, objavljenoj na platformi X, smatra da se upravo to dešava u Ukrajini.
Statično frontovsko ratovanje se razvilo tokom 19. vijeka. Do tada relativno male armije nisu mogle da drže veća prostranstva, pa su se veće bitke dešavale na pojedinim tačkama.
Međutim, države su počele da uvode znatno brojnije armije uz obavezno služenje vojnog roka. Osim toga, tehnološki razvoj naoružanja je davao veliku prednost vojsci koja se brani. Uvođenjem mitraljeza omogućena je koncentrisana odbrambena paljba sa velike distance.
Krimski rat
